Je voelt hoe de vragen die je stelt je ontmoedigen om nog verder te gaan. Dezelfde antwoorden blijven komen als in een herhaling. Het gevoel dat je aan iets trekt waar geen beweging in te krijgen is. Het gevoel dat er energie wegsijpelt, heel langzaam maar zeker lijkt het van een log apparaat te veranderen naar een soort rotspartij dat altijd zo zal blijven staan.
\nVerandering is nodig, je voelt het van binnen. Het is de hoop dat die verandering toch in gaat zetten, misschien ooit.
\nDat sprankje hoop, dat gevoel dat er misschien uiteindelijk dan toch iemand inziet dat het anders kan. Het houdt vast aan een strohalm, misschien dan nog 1 laatste gesprek…<\/p>\n
Ontmoedigd weer naar huis, de frustratie stapelt zich op.
\nIneens ontstaat er weerstand, een afkeer van die rotspartij waar toch geen beweging in komt.
\nHet is tijd….<\/p>\n
Stel je eens voor dat die rotspartij toch niet gaat bewegen, wat zou er dan veranderen als je dat zou accepteren? Erkennen dat dit punt niet een realistische gang naar verandering is.<\/p>\n
De balans is onze energieverdeler, onze perceptie is hier leidend in. Wat denken we over deze kwestie? Hier is de gedachte dat het idee afhankelijk was van derden. We laten hierdoor energie wegstromen die we zo nodig hebben om in te zetten in andere facetten van ons leven. En dat voor een teleurstelling mede mogelijk gemaakt door derden.<\/p>\n
Wie heeft er het meeste last van de teleurstelling? Wie ligt er wakker van? De derden niet..<\/p>\n
Wanneer je accepteert dat dit is wat het is, wat verandert er dan?
\nEr ontstaat dan een verschuiving van denken, de afhankelijkheid gaat eraf. Het ligt weer bij jou, de energie ligt weer bij jou.
\nIneens ontstaan er mogelijkheden om deze energie dan anders te verdelen. Er komt weer ruimte, ruimte voor iets wat wel stroomt.<\/p>\n
Het is goed om hier af en toe bij stil te staan, is er iets waar alleen jij je hard voor maakt? Is er een idee dat steeds weer op een teleurstelling uitloopt? Vraag je zelf dan af wie hier het meeste last van heeft, is het dat je waard? Is dat jouw kostbare energie waard?<\/p>\n
Wil je met mij hierover sparren? Stuur me een berichtje via Messenger of Instagram.<\/p>\n
Liefs Yvon<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Je voelt hoe de vragen die je stelt je ontmoedigen om nog verder te gaan. Dezelfde antwoorden blijven komen als in een herhaling. Het gevoel dat je aan iets trekt waar geen beweging in te krijgen is. Het gevoel dat er energie wegsijpelt, heel langzaam maar zeker lijkt het van een log apparaat te veranderen naar een soort rotspartij dat altijd zo zal blijven staan. Verandering is nodig, je voelt het van binnen. Het is de hoop dat die verandering toch in gaat zetten, misschien ooit. Dat sprankje hoop, dat gevoel dat er misschien uiteindelijk dan toch iemand inziet dat het anders kan. Het houdt vast aan een strohalm, misschien dan nog 1 laatste gesprek… Ontmoedigd weer naar huis, de frustratie stapelt zich op. Ineens ontstaat er weerstand, een afkeer van die rotspartij waar toch geen beweging in komt. Het is tijd…. Stel je eens voor dat die rotspartij toch niet gaat bewegen, wat zou er dan veranderen als je dat zou accepteren? Erkennen dat dit punt niet een realistische gang naar verandering is. De balans is onze energieverdeler, onze perceptie is hier leidend in. Wat denken we over deze kwestie? Hier is de gedachte dat het idee afhankelijk was van derden. We laten hierdoor energie wegstromen die we zo nodig hebben om in te zetten in andere facetten van ons leven. En dat voor een teleurstelling mede mogelijk gemaakt door derden. Wie heeft er het meeste last van de teleurstelling? Wie ligt er wakker van? De derden niet.. Wanneer je accepteert dat dit is wat het is, wat verandert er dan? Er ontstaat dan een verschuiving van denken, de afhankelijkheid gaat eraf. Het ligt weer bij jou, de energie ligt weer bij jou. Ineens ontstaan er mogelijkheden om deze energie dan anders te verdelen. Er komt weer ruimte, ruimte voor iets wat wel stroomt. Het is goed om hier af en toe bij stil te staan, is er iets waar alleen jij je hard voor maakt? Is er een idee dat steeds weer op een teleurstelling uitloopt? Vraag je zelf dan af wie hier het meeste last van heeft, is het dat je waard? Is dat jouw kostbare energie waard? Wil je met mij hierover sparren? Stuur me een berichtje via Messenger of Instagram. Liefs Yvon<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-4036","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog"],"yoast_head":"\n